Stadreynd: Rùtuferdir eru ekki skemmtilegar. Ferdaslappleiki farinn ad segja til sìn og ordid “rùta” farid ad vekja òhug ì hjortum okkar. Sama mà segja um ordin “fararmàti”, ”ad keyra” og allt sem gefur til kynna ad thurfa ad fara inn ì eitthvad sem hreyfist frà einum stad til annars. Erum bùin ad sitja ì rùtu og vera bìlveik fyrir aevina og gott betur og erum enganvegin tilbùin fyrir ferdina til baka yfir alla àlfuna sem vid aetlum ad leggja af stad ì à morgun. Ùff!

Erum ì Nasca ì Perù nùna. Fòrum einmitt ì enn eitt skemmtilega farartaekid nùna fyrir nokkrum dogum, litla rellu til ad sjà Nascalìnurnar ùr lofti. Vorum fjogur ì vèlinni og kallinn rètti okkur poka “for sick! ok?” Jàjà vid litum ekki einu sinni à aelupokana, ad gubba ì poka er fyrir aumingja! Svo fòrum vid upp ì loftid og Hrafnhildur aumingi var allan tìmann ad kùgast og gubba ì pokann sinn og missti af helmingnum. Hin nàdu ad halda sèr gòdum, Birna med thvì ad anda ì loftraestinguna og horfa upp ì loftid og Jòhann med thvì ad anda ì pokann sinn. Reynir tòk myndir à medan.

Eftir thetta ofanà allar rùtuferdirnar og almennan slappleika var heilsan ekki upp à marga fiska og longunin til ad sitja ì rùtu ì heila viku engin. Tòkum thvì helgina ì slokun til ad reyna ad nà okkur og aetlum svo ad taka thetta med trompi og reyna ad komast ì Amazon ì Brasilìu sem fyrst. Thad verdur gott ad komast thangad…!

Kvedja

Ferdalangarnir