You are currently browsing the monthly archive for nóvember, 2008.
13 dagar í heimkomu!
Thad er stutt
Vid hlokkum til jólanna!
Jeeeij!
Gaman ad segja frá thví…sídan vid komum á brasilísku sólarstrondina hofum vid ordid vitni ad brjáludustu rigningu allra tíma. Hún er reyndar ad lagast núna, orugglega afthví ad allt vatnid hérna megin á jordinni er búid, og vid lágum í sólbadi á strondinni í dag. Fengum thaer upplysingar ad vid hofum rétt nád restinni af regntímabilinu, get ekki sagt ad thad hafi verid rosa frábaert og vid séum thrilld en sólin er allavega komin núna og aetlar ad okkur skilst ad vera áfram. Jesú vinnur líka á thessu líka frábaera hosteli sem vid erum á svo vid gaetum ekki verid betur sett. Veitingastadur, billjard og bordtennis, sjónvarp, internet, kajakaleiga og strondin fimm skref í burtu. Jesú er bara bónus og sér um ad vedrid verdi gott vid okkur.
Núna aetlum vid samt aftur í sólbad svo vid getum komid brún heim og montad okkur…thad verdur gaman
Kv. Vid (og Jesú)
Vid erum komin! Lengsta rútuferd allra tíma ordin ad minningu afthví ad hún er BÚIN! jeeeeeeeij…
Vid erum komin á hostelid okkar í Bonito. Hér er regnskógur, hér er sól og hiti, hér er hengirúm, hér er sundlaug, hér eru sólbekkir og hér erum vid:) Hver veit nema madur fari ad snorkla á morgun?
Var rútuferdin thess virdi? Tvímaelalaust!
Farin í sólbad…
kv. Vid
- Vid erum ad fara ì rùtu ì 60 klukkustundir!
- Vid vorum ad koma ùr 23 klukkustunda rùtuferd…
- Àdur en vid fòrum ì 23 klukkustunda rùtuferdina vorum vid ì 15 klukkustunda rùtuferdir.
- Rùtuferdir eru omurlegar
- Vid fàum smà gubb ì munninn thegar vid hugsum um rùtuferdir
- Vid erum ekki bùin ad fara ì sturtu ì marga daga.
- Vid thràum klòsett sem er ekki à hreyfingu og er med setu.
- Thad sem heldur okkur vid efnid er sòlin og sumarylurinn sem bìda okkar vid Brasilìskar sòlarstrendur.
- Vid aetlum aldrei aftur ì rùtu thegar vid komum heim.
- Ekki gleyma ad saekja okkur à flugvollin afthvì ad thà thurfum vid kannski ad taka rùtu heim – thad yrdi aldrei fyrirgefid.
- Baràttukvedjur eru vel thegnar…
Kv. Vid…
Rùtan til Tacna stoppadi skyndilega klukkan hàlfsjo ì morgun eftir ad hafa keyrt alla nòttina. Thar àttum vid ad fara ùt og fengum thaer upplysingar ad Tacna vaeri lokad vegna thess ad “the pìpùl are rùining the strìts, verì dangerous!”
Okey, vid nyvoknud og ekki alveg ì studi fyrir ad vera bara einhversstadar og vita ekki neitt. Thad er ekkert gaman. Svo kom einhver karl med gulltennur sem sagdist vera leigubìlsstjòri sem èg efast stòrlega um, med numerid à taxanum tùssad à framrùduna. Thad var samt fàtt annad ì stodunni en ad fara med honum, nenntum allavega ekki ad skokka yfir eydimorkina. Hann keyrdi okkur leynileidina sìna inn ì baejinn og vid fengum sterklega à tilfinninguna ad vid vaerum ad stelast eitthvad. Sagdist geta keyrt okkur ad landamaerunum ef vid vildum sem vid thàdum med thokkum.
Tòk àgaetis tìma ad komast ùt ùr baenum thar sem allir vegir voru lokadir med steinum og glerbrotum og einhverjir krakkar ad bìda med steina til ad kasta ì bìlinn. Gàtum samt loksins mùtad einhverjum theirra til ad hleypa okkur framhjà ùtfyrir veginn og thà var thetta free ride ad landamaerunum. Sjaldan sèd jafn lìtid ad gera à landamaerum, allir geispandi.
Nùna erum vid semsagt komin til Arica ì Chile og erum ad bìda eftir enn annarri rùtunni til Calama. Gledigledi…:D
Sèrstakar kvedjur til maedra okkar sem eru med hjartad ì buxunum nùna:) Vid lofum ad koma heil heim:D knùs:*
Ein paeling samt thar sem vid erum ekki med puttann à pùslinum hèrna hinumegin à hnettinum.
Er allt ad fara til fjandans à Ìslandi? Svor òskast
kv. Vid
Stadreynd: Rùtuferdir eru ekki skemmtilegar. Ferdaslappleiki farinn ad segja til sìn og ordid “rùta” farid ad vekja òhug ì hjortum okkar. Sama mà segja um ordin “fararmàti”, ”ad keyra” og allt sem gefur til kynna ad thurfa ad fara inn ì eitthvad sem hreyfist frà einum stad til annars. Erum bùin ad sitja ì rùtu og vera bìlveik fyrir aevina og gott betur og erum enganvegin tilbùin fyrir ferdina til baka yfir alla àlfuna sem vid aetlum ad leggja af stad ì à morgun. Ùff!
Erum ì Nasca ì Perù nùna. Fòrum einmitt ì enn eitt skemmtilega farartaekid nùna fyrir nokkrum dogum, litla rellu til ad sjà Nascalìnurnar ùr lofti. Vorum fjogur ì vèlinni og kallinn rètti okkur poka “for sick! ok?” Jàjà vid litum ekki einu sinni à aelupokana, ad gubba ì poka er fyrir aumingja! Svo fòrum vid upp ì loftid og Hrafnhildur aumingi var allan tìmann ad kùgast og gubba ì pokann sinn og missti af helmingnum. Hin nàdu ad halda sèr gòdum, Birna med thvì ad anda ì loftraestinguna og horfa upp ì loftid og Jòhann med thvì ad anda ì pokann sinn. Reynir tòk myndir à medan.
Eftir thetta ofanà allar rùtuferdirnar og almennan slappleika var heilsan ekki upp à marga fiska og longunin til ad sitja ì rùtu ì heila viku engin. Tòkum thvì helgina ì slokun til ad reyna ad nà okkur og aetlum svo ad taka thetta med trompi og reyna ad komast ì Amazon ì Brasilìu sem fyrst. Thad verdur gott ad komast thangad…!
Kvedja
Ferdalangarnir
