Það rann upp fyrir okkur í morgun að við leggjum af stað “ekki á morgun heldur hinn”. Það er mjög stutt! Eftir að hafa velt þessu fyrir sér fram og til baka síðan í febrúar er mjög fyndið að þetta sé bara að fara að skella á. Horfum í vantrú á bakpokana sem við náðum í út í bílskúr áðan og glottum. Svolítið súrrealískt andrúmsloft.

Hver hefði samt trúað því að bakpokar væru flókin fyrirbæri? Ekki ég. Þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir og gisk getum við ekki fundið tilgang fyrir helminginn af öllum þessum hólfum, teygjum og böndum sem virðast sum hver ekki enda neinstaðar eða vera föst nema í annan endan.

Og hvað á maður að hafa neðst? spyr Jóhann…Þetta verður erfitt:)

En svona ef okkur tekst að finna út úr þessu í tíma þá leggjum við af stað til Parísar eldsnemma á Sunnudagsmorgni. Hressandi! Gistum þar eina nótt og fljúgum svo til Mílanó. Þaðan förum við svo beint til Sao Paulo í Brasilíu. Þar skilst mér að veðurfræðingarnir eigi erfitt með að ákveða hvort það verði 28 stiga hiti og sól eða þrumuveður. Kannski bara bæði, hver veit?

Við sjáumst þá væntanlega bara næst í Sao Paulo í Brasilíu.

Þangað til þá…

Krummi Lipurtá og Jói Spói